
«های گلهای فراموشی باغ
مرگ از باغچه خانه ما میگذرد
داس بدست
و گلی چون لبخند
میبرد از بر ما»
در سوک نابگاه یاشار مهربان و جوانی و آرزوهای بربادرفتهاش به اشک مینشینم...
برای مادر دلسوختهاش پروین، خواهر داغدارش شادی، برادر دلشکستهاش امیر و همه آنها که همیشه دوستش داشتهاند آرزوی شکیبایی دارم.
